Donderdag haden we gepland om te gaan skieŽn, maar door de stevige wind en mist op de berg zien we hier van af.
We gaan een lange sneeuwschoen wandeling maken naar de top van de Kellostapuli, zo'n 500 M hoog. Tijdens de wandeling meldt de gids dat het in Januari 3 weken lang rond de -30įC is geweest en de laatste paar weken behoorlijk heeft gesneeuwd. Door de vorst in Januari is de onderlaag heel erg hard en door de sneeuwval van Februari is de bovenlaag erg los. Dit geeft lawine gevaar, hierdoor gaan we niet naar de top en blijven tot ca 100 M onder de boom grens.
Een van onze wandelgenoten, een Zwitser, had ski-stokken bij zich. Om te weten hoe diep de sneeuw was drukte hij de stok zo diep mogelijk de sneeuw in. De stok verdween geheel en kon nog verder, wat inhoud dat er meer dan 1,20 m sneeuw onder onze voeten lag.
In plaats van naar de top te gaan, zijn we worstjes gaan roosteren in een wildernis hutje en hebben fruit-thee gedronken.
Er stond een frisse wind en op de terug weg was het pad dat we op de heenweg hadden gebaand, nagenoeg verdwenen.
In de avond gaan eten bij een heel erg goed restaurant Poro. Hier eten de jongens een lekker stuk rendier, Cynthia neemt zalm en ik neem Eland biefstuk.